พระมหากษัตริย์ในระบอบประชาธิปไตย

จาก ThaiPoliticsGovernment

พระมหากษัตริย์ในระบอบประชาธิปไตย

ในอดีตกาลนั้น พระมหากษัตริย์ หรือพระเจ้าแผ่นดินของไทย ทรงเป็นประมุขและผู้นำในทางจิตใจของประชาชน ทรงมีพระราชอำนาจสูงสุดแต่เพียงพระองค์เดียว ไม่ว่าจะเป็นการออกกฎหมาย การเลิกกฎหมาย การตัดสินคดี เราเรียกการปกครองลักษณะนี้ว่าเป็นการปกครองในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ (Absolute Monarchy) ซึ่งหมายถึง ราชาธิปไตยเหนือกฎหมาย หรือการปกครองที่พระมหากษัตริย์ทรงมีพระราชอำนาจสูงสุดล้นพ้นแต่เพียงพระองค์เดียวปราศจากข้อจำกัดใดๆ

ประเทศไทยมีการปกครองในระบอบนี้มาจนถึงปี พุทธศักราช ๒๔๗๕ ได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข หรือเรียกอีกนัยหนึ่งว่าระบอบพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ (Constitutional Monarchy) ซึ่งมีประเทศอังกฤษ เป็นต้นแบบมาช้านาน